علی صیاد شیرازی، سال ۱۳۲۳ در شهرستان درگز از توابع استان خراسان متولد شد.

وی پس از اخذ مدرک دیپلم وارد دانشکده افسری شد و در مهرماه سال ۱۳۴۶ با درجه ستوان دومی (در رسته توپخانه) به ارتش راه یافت.
صیادشیرازی در سال ۱۳۵۳ برای آموزش نیروهای نظامی به اصفهان رفت. او در اصفهان با تشکیل کلاس‌های مذهبی و شرکت در جلسات بحث‌های دینی، ساواک را نسبت به خویش حساس کرد و با اوج‌گیری انقلاب انزجار خویش را از نظام پهلوی علنی کرد. به همین علت در ۱۹ بهمن ماه دستگیر و زندانی شد.
وی با پیروزی انقلاب از زندان رهایی یافت و به همراه سردار رحیم صفوی  از پادگان اصفهان محافظت کرد.
علی صیاد شیرازی با درجه سرگردی به غرب ایران رفت و با یاری دیگر دوستان و همرزمان خود، ‌سنندج را از دست گروهک‌ها آزاد کردند. مدتی بعد با درجه سرهنگی به فرماندهی عملیات غرب کشور منصوب شد. اما ابوالحسن بنی‌صدر ـ رئیس جمهور وقت ـ او را از کار برکنار کرد. با حضور شهید رجائی در سمت ریاست جمهوری صیادشیرازی بار دیگر به ارتش بازگشت و قرارگاه حمزه سید‌الشهدا را تأسیس کرد.
وی در طول سال‌های دفاع مقدس با سمت‌های مهم لشکری و در عملیات‌های مختلفی شرکت کرد.
علی صیاد شیرازی در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۶، از سوی امام خمینی(ره) به دریافت درجه‌ سرتیپی نایل آمد. در مهر ۱۳۶۸، بنا به درخواست رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، و با موافقت و حکم فرماندهی کل قوا به سمت معاونت بازرسی ستاد کل و در شهریور ۱۳۷۲ به سمت جانشین ریاست ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد و بالاخره در ۱۶ فروردین ۱۳۷۸، همزمان با عید غدیرخم به درجه سرلشکری نایل آمد. سپهبد علی صیاد شیرازی در ۲۱ فروردین ۱۳۷۸ هنگام خروج از منزل، به وسیله منافقین مسلح به شهادت رسید.